داستان های شاشا در توچال

این محمد رو یک چیزی در حدود ۲۵ دقیقه سر قرار کاشتم، خدا وکیلی هیچ چیزی هم به من نگفت. (دمش گرم). ولی با ۱۲ تا از دوستاش آمده بود. البته با پسر عمو یا پسر داییش و دوستایه اونا. بابا دمشون گرم ساعت ۶ صبح از کرج راه افتادن اومدن تهران که بریم توچال (قابل توجه تهرانی های تنبل ، به غیر از پویا)

بابا ولی خیلی سریع بودند، ما همیشه ۵ ساعت یا ۶ ساعت تو راه بودیم برای ایستگاه ۵، آروم آروم می رفتیم، ۲ بار وامیستادیم، ولی اینامن رو یا این وضعیت خطرناک، تو ۴ ساعت بردند ایستگاه پنج.

دمشون گرم که هیچی هم نیاورده بودند. حدود ۷ نفر تو ایستگاه ۲ وایسادند و بالا نیومدند. البته بعدا که ما رسیدیم پنج دیدیم که با تله اومدن بالا (تنبل ها). ولی خدایی خیلی سریع بودن. ایستگاه ۵ که رسیدیم اینا که ناهار نداشتن، برای همین رفتیم رستوران، بعد جوجه کباب سفارش دادن، نفری ۱۴ تومان فکر کنم. کلا ۱۲ نفر آدم ۱۳۰ هزار تومان پول ناهار دادن. ولی خوب دیگه برای برگشت با تله کابین کسی پول نداشت. برای همین پیاده برگشتیم.

کلی تو مسیر پایین اومدن حال کردیم، از یک راهی اومدیم که خیلی یخی بود. یک از بچه ها به دلیل کفشش، مشکل داشت برای راه رفتن روی یخ، البته بیشتر ترسید، چون روی یک لبه ۲۵ سانتی راه می رفتیم که یک دره ای بود با عمل ۲۰۰ متر .

خلاصه من باتوم دادم به این دوستمون که اسمشم یادم رفته، و ۳ تا پسر باحال هم دیدم که یکی از اون ها وقتی دید من دارم از تو کوله یخ شکن در میارم گفت یخ شکن من دم دسته، و از یخ شکن اون استفاده کردیم، بستیم به پای دوست جدیدمون و بالا خره به کلی گرفتاری، و بخند و بترس، رسیدیم پایین.

امروز اتفاق های جالب زیاد افتاد و من و محمد هم کلی گپ  تخصصی با موضوع فناوری اطلاعات زدیم. روز خوبی بود. جای تمام شما که نیومدید خالی بود.

هفته دیگه یک برنامه سخت در ذهنم هست. یک مسیر جدید از انتهای خیابون ولنجک، اگه پایه بودید که در این مسیر با ما همراه باشید به من اطلاع بدین، کفش مناسب، لباس گرم، کلاه، آب جوش، لیوان، قاشوق، آب خوردن و خوراکی اگه همراه نداشته باشین، همون پایین میگم که برگردید، چون مسیر جدیده و باید برای هر وضعیتی اماده باشیم، البته اگه هوا خراب باشه به دلیل جدید بودن مسیر ممکنه، از همون مسیر اصلی بریم، ولی احتمالش کمه.

یک درخواست هم دارم، برقراری ارتباط با دوستان کوه نورد برای من اهمیت ویژه داره، پس لطفا وقتی نظر می نویسید، حتما ایمیل خودتونم بنویسید که من بتونم با شما ارتباط برقرار کنم. سیریش که نمی شم بهتون، فقط گرفتن ایمیل برای تبادل اطلاعات در مورد مسیر هاست و اینکه، در صورتی که از سفر های گروهی هم لذت می برید با هم قرار بزاریم.

البته این توضیح هم بدم، سفر گروهی به غیر از مسیر های جدید و سخت که نیاز داره همه در کنار هم باشند. در مسیر اصلی ، فقط میتونه هماهنگی برای شروع حرکت، خوردن صبحانه در ایستگاه ۲ و ناهار در ایستگاه ۵ باشه، در طول مسیر من شخصا دوست ندارم همه مثل قطار دنبال هم باشیم. پس اون کوه نورد هایی هم که استقلال عمل و تنها بودن در طول مسیر رو دوست دارند هم می تونن با این شیوه درکنار ما باشند.