داستان های شاشا در توچال

امروز رفتم توچال، اونم چه توچالی، ایستگاه ۵ ، بالاخره یک نفر پیدا شد که اینکاره باشه، خدایی اینقدر کوهنورد درست و حسابی ندیده بودم، تا کوله و کاپشن رو دیدم سرحال اومدم، تو دلم گفتم ایول ، امروز یک کوه درست و حسابی می ریم، اونم تو برف

حدود ۴۰ تا عکس گرفتم ولی ۱۷ تا رو انتخاب کردم در وبلاگ برای همه نمایش بدم، بلکه شما تنبل ها هم یک روز پاشین از پشت کامپیوتر و دست از تنبل بازی بردارید، و بیاین کوه

نمایی از تهران از وسط توچال، البته توچال و برف هم نقش مهمی در عکس دارند

۳ تا آدم شجاع وسط یکی از دره ها

اینم غاز مورد علاقه منم

بالا تر از ایستگاه ۲ هوای تهران ابری ، هوای توچال آفتابی
امروز روز گرمی بود و البته برفی

این آقا پویا ست

اینم آقا شایان

برف در وسط های کوه بین ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر ارتفاع داشت

مسیر رفتن به ایستگاه ۵ توچال از این طرف

مسیر رفتن به ایستگاه ۵ توچال از اون طرف عکس قبلی
خط سبز مسیر میانبر هستش

برگشت با تله کابین توچال - هوا مه آلود شدید و خطر ناک

این مه است - عمق دید زیر ۱۵ متر

غروب خورشید - عکس از داخل تلکابین - عکاس پویا

بازم غروب خورشید از داخل تلکابین - عکس آقای دست راستی

خیلی زیباست مگه نه؟  - عکس خانم که بقل آقاهه نشته بود
آخه من از دست راست سمین نفر بودم نمی تونستم عکس بگیرم
ولی انتخاب سوژه ها مال خودمه

خورشید واقعا خوشکله، تو تمام شرایط

۴۰ دفعه به این آقا گفتیم در تلکابین را نبندید داریم عکس می گیریم.
آخر هم اومد وسط کادر - ایستگاه ۲ توچال

این آقا می گفت داره به دوستاش کمک می کنه، ولی دوستی نداشت چون کسی همراهش نبود.
من فکر می کنم این چوب اسکی ها و باتوم ها را دزدیده بود.
البته عکس با اجازه خودش گرفته شده است

روز خیلی خوبی بود. کوه سردیش، گرمیش، آدم هاش، هواش، همه و همه تمیزن، من کوه را فقط برای تمیر بودنش، بدون کلک و ریا بودنش دوست دارم، و همیشه دوست هایی رو انتخاب می کنم که مثل کوه باشند.